الشيخ محمد علي الگرامي القمي

79

شناخت قرآن ( فارسى )

را شنيده است وقتى آيهء أَقِيمُوا الصَّلاةَ را مىخواند مىفهمد كه دربارهء نماز سفارش مىكند و همچنين آيات مربوط به چيزهاى ديگر را . تدريجا هر قدر با سوادتر مىشود بهتر استفاده مىكند ، كلمات قرآن به گونه‌اى انتخاب شده كه هر كس به فراخور حال خود مىتواند استفاده‌اى از آن ببرد تا " بيان للنّاس " باشد بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ ليكن استفادهء كامل و درك همهء خصوصيّات قرآنى حتما نياز به تخصّص كامل دارد ، منظورم از تخصّص كامل قدرتى علمى است كه اشتباهى در آن نباشد علمى از نظر كيفيّت قطعى و از نظر كمّيّت همه جانبه باشد و اين فقط از طريق وحى و از خاندان وحى يعنى ائمّه عليهم السّلام ممكن است . ليكن وقتى امكان آن درجه علم نباشد ( همچون زمان ما و همهء زمانهائى كه ائمّه تحت فشار بودند و امكان تماس با آنها نبود و خلاصه نوعى غيبت داشتند ) درجهء پائين‌تر تخصّص براى دريافت عميق قرآن مقدّماتى لازم دارد كه مختصرا توضيح داده مىشود . 1 - ادبيّات عرب ( صرف و نحو و معانى و بيان و بديع و لغت ) . شك نيست كه فهم مطالب قرآن بدون دريافت صحيحى از ادبيّات عرب امكان پذير نخواهد بود ، كسى كه هيچ گونه اطّلاعى از قواعد نحو و صرف عربى ندارد چگونه مىتواند ادّعا كند كه قرآن را درك كرده است ، مىتوان گفت اين اساسى ترين شرط درك قرآن است ، با نداشتن اين قدرت فقط همان درجهء ابتدائى فهم قرآن حاصل است كه اجمالا بفهمد مثلا أَقِيمُوا الصَّلاةَ دربارهء نماز بحث مىكند . متأسّفانه عدّه‌اى تصوّر مىكنند ، بدون فراگرفتن قواعد عرب مىتوانند